Klasztor: zamknięty czworobokiem murów świat rządzący się własnymi prawami, postronnym wydawał się czymś mocno tajemniczym, a przez to ciekawym i wartym poznania. Odpowiadając na społeczną potrzebę zgłębiania sekretów naszego zespołu poreformackiego stworzyliśmy nową atrakcję – „Tajemnice Klasztoru”. Jest to wędrówka po zabudowaniach klasztornych i kościele, podczas której uczestnicy trafiają do miejsc niedostępnych zwykle dla turystów i otrzymują informacje, które trudno znaleźć nawet w Internecie.
Podczas pierwszej edycji „Tajemnic Klasztoru” zajrzeliśmy do piwnic i na strychy, oglądali freski i rzeźby, krużganki i wirydarz z komentarzem przewodnika – historyka sztuki Roman Postka. Stare sentymenty ożyły podczas odwiedzin w salce katechetycznej, w której królował portret i pamiątki po niezapomnianym księdzu Zbigniew Latosim. Dla wielu gości odkryciem był chór zakonny: komnata ukryta za ołtarzem głównym, w której zakonnicy uczestniczyli niegdyś we mszy świętej. Zabytki też mają swoje tajemnice i ukryte znaczenia.
Wyjaśnienie skomplikowanej symboliki samego nagrobka fundatora- Jana Dobrogosta Krzesińskiego ( z 1703-1706) mogłoby wypełnić spory tom, a to samo dotyczy przecież fresków i rzeźb ozdabiających wnętrze świątyni.
Niewątpliwie wszyscy czekali na wejście do krypty. Podziemia pod kościołem klasztornym są prawdziwym państwem umarłych, których ciała składano tu od 1706 do 1821 r. Staraliśmy się pokazać krypty nie jako tanią sensację i gabinet grozy, lecz miejsce szczególne, dostępne jedynie dla mnichów oraz dobrodziejów kościoła i zakonu, wypełnione ich wiarą że spoczynek w bliskości Najświętszego Sakramentu i odmawiane „na górze” modlitwy wyjednają im szybsze wyzwolenie z mąk czyśćcowych.
Wrażeń w czasie peregrynacji przez wieki (i piętra budynku) nazbierało się dużo i można się było nimi podzielić przy kawie i ciastkach w Sali Wirydarz. Będą jeszcze trzy spotkania pod hasłem „Tajemnice Klasztoru”, a na następne zapraszamy już 11 lipca, szczegóły w Internecie i na plakatach.„Tajemnice Klasztoru” zostały sfinansowanej ze środków Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zorganizowane przez Stowarzyszenie Centrum Dialogu Kultur, a partnerami było Miasto Węgrów i Powiat Węgrowski.